Σήμερα πήγα σε ένα ATM της Εθνικής Τράπεζας για να σηκώσω χρήματα από το λογαριασμό ταμιευτηρίου (όχι από δανειακό λογαριασμό – that was last year).

Βάζω την κάρτα, πληκτρολογώ το PIN και επιλέγω το ποσό. Κάνει ότι κάνει το ATM της Εθνικής Τράπεζας, μου λέει ότι δεν δίνει απόδειξη σε χαρτί, ότι ολοκληρώθηκε η συναλλαγή και να πάρω την κάρτα μου.

Τα λεφτά?

Ολοκληρώνοντας την συναλλαγή το ATM γύρισε στην αρχική οθόνη, περιμένοντας τον επόμενο “πελάτη”.

Βάζω την κάρτα ξανά για να δω αν η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε, και οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν – το ATM πραγματοποίησε την συναλλαγή χωρίς  να δώσει τα χρήματα.

Παίρνω τηλέφωνο τον αριθμό που υποδεικνύει το ATM σε περίπτωση προβλήματος ή οτιδήποτε άλλο και αρχίζει ο παραλογισμός!

Μέσα στο δρόμο από κινητό, το μόνο που δεν μου ζήτησαν είναι τον αριθμό πιτζάμας. Σημ.: δεν ήταν ATM της Εθνικής Τράπεζας έξω από  Εθνική Τράπεζας, ήταν ATM της Εθνικής Τράπεζας έξω από κάποιο supermarket (σημαντικό, θα δείτε αργότερα). Εφ’όσον τα βρήκαμε, μου δίνει κάποιους κωδικούς για να πάω σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, να κάνω καταγγελία/αίτηση, διότι και αυτοί έβλεπαν μια ένδειξη πως η συναλλαγή που έγινε ήταν προβληματική.

Αρχίζω να καταλαβαίνω ότι δεν θα πάρω τα χρήματα μου τώρα, και κάνω την μαγική ερώτηση, “πότε θα πάρω τα χρήματά μου;” Η απάντηση ήταν εντελώς αόριστη…ότι θα πρέπει να γίνει καταμέτρηση και όταν βρεθεί η διαφορά να επιστραφούν. Δηλαδή σε τέρμενα και αν.

Πάω γρήγορα στο πλησιέστερο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας και αρχίζουν τα ίδια. Προς στιγμή με καθησυχάζουν ότι πρέπει να γίνει η αίτηση για να καταγραφεί το γεγονός και να δωθεί εντολή καταμέτρησης.

Να δωθεί εντολή καταμέτρησης από ποιους και σε ποιους;
Της  Εθνική Τράπεζας δεν είναι τα ATM;
Η απάντηση – “της  Εθνικής Τράπεζας είναι τα ATM, αλλά αυτά που δεν είναι έξω από τα υποκαταστήματα της  Εθνικής Τράπεζας τα χειρίζεται μια τρίτη εταιρία για λογαριασμό της Εθνική Τράπεζας και αυτή πρέπει να κάνει τον έλεγχο, να διαπιστώσει το σφάλμα και να μας δώσει εντολή για να σας τα δώσουμε τα χρήματα.”

Πότε; “σε δύο μέρες, σε μια εβδομάδα, όταν κάνει τον έλεγχο ή ‘εταιρία’.”

Ο διευθυντής του υποκαταστήματος έκανε φιλότιμες προσπάθειες αλά μάταια. Οι διαδικασίες είναι διαδικασίες.

Όταν χώνεψα την ιδέα ότι δεν θα τα πάρω τα χρήματά μου σύντομα άρχισα να αναρωτιέμαι, μονολογώντας, πως θα τα βγάλω πέρα τώρα που χρειάζομαι χρήματα, και ο διευθυντής του υποκαταστήματος με έδωσε τη λύση!!!. “Από ότι είδα στο computer μου, έχετε ένα ανοικτό δάνειο από το οποίο μπορείτε να τραβήξετε χρήματα.”
Φυσικά με τόκο. Χα, χα, χα!

Ηθικό δίδαγμα, τη άλλη φορά που θέλω να τραβήξω χρήματα από ATM της Εθνική Τράπεζας φροντίζω να είναι ATM έξω από το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας.

Σε δεύτερη ανάγνωση, δεν ξαναπάω σε  ATM της Εθνικής Τράπεζας (και πιθανόν σε καμίας άλλης τράπεζας) αν θέλω να είμαι σίγουρος ότι τα χρήματα μου θα τα πάρω όταν εγώ θέλω.

Tweet This Post